Autobusy napędzane energią z akumulatorów zyskują aprobatę w wielu metropoliach, gdzie władze dążą do ulepszenia standardu powietrza. Bryki te nie emitują spalin w lokalizacji eksploatacji, dzięki czemu arterie stają się cichsze, a przechodnie odczuwają mniejszy dyskomfort związany z wrzawą silników spalinowych. Kierowcy chwalą płynność prowadzenia i brak drgań, które współistnieją konwencjonalnym napędom.
Zasilanie akumulatorów odbywa się najczęściej nocą, gdy zapotrzebowanie na moc w systemie elektroenergetycznym jest mniejsze. Niektóre bazy zaopatrzone są w panele fotowoltaiczne, które wspierają proces napełniania zapasu prądu. Pozostałe rozwiązania przewidują ładowanie szybkie na przystankach końcowych, gdzie autobus uzupełnia energię w czasie krótkiego postoju między kursami.
Koszt eksploatacji elektrycznego autobusu bywa mniejszy niż dieslowskiego odpowiednika, ponieważ motor elektryczny ma skromniejszą części ruchomych, które podlegają zużyciu. Serwisowanie wspomnianego transportera sprowadza się często do kontroli układu hamulcowego, resorowania oraz właściwego mechanizmu. Szoferzy odbywają szkolenia z zakresu ekonomicznej jazdy, aby jak najpełniej wykorzystać zasięg baterii.
Mimo zalet, wdrożenie taboru elektrycznej potrzebuje nakładów w infrastrukturę ładowania oraz unowocześnienie zajezdni. Miasta etapowo zastępują starsze pojazdy na nowsze wersje, sprawdzając rozmaite technologie magazynowania mocy. Wprowadzenie napędu elektrycznego transportu zbiorowej wpisuje się w szerszą koncepcję zrównoważonego kształtowania obszaru aglomeracyjnej, w której spokój, niezanieczyszczone atmosfera i komfort pasażerów idą w duecie.